Jan Paweł II o Odnowie

Przemówienie papieża Jana Pawła II podczas audiencji dla delegacji włoskiej Odnowy w Duchu Świętym z okazji 30 rocznicy obecności Ruchu Charyzmatycznego w Italii (Rzym, 14 marca 2002).

(...) Tak! Odnowa w Duchu Świętym może być uważana za szczególny dar Ducha Świętego dla Kościoła w naszych czasach. Wasz Ruch, zrodzony w Kościele i dla Kościoła, jest tym ruchem, w którym - w świetle Ewangelii - doświadcza się żywego spotkania z Jezusem, wierności Bogu w modlitwie osobistej i wspólnotowej, ufnego wsłuchiwania się w Jego słowo, odkrywania na nowo, w żywy sposób sakramentów, lecz również odwagi pośród prób i nadziei w ucisku.

Miłość dla Kościoła i wierność jego Urzędowi Nauczycielskiemu na drodze dojrzewania eklezjalnego, wspartego przez solidną i stałą formację, są wymownymi oznakami waszego zaangażowania, które pozwoli uniknąć ryzyka polegającego na mimowolnym podążaniu za czysto emocjonalnym doświadczeniem tego, co boskie, na nadmiernym poszukiwaniu "nadzwyczajności" oraz na wycofywaniu się w stronę pewnej intymności, która unika zaangażowania apostolskiego. (...)

W ostatecznej analizie wszystkie wasze działania ewangelizacyjne zmierzają do wspierania w Ludzie Bożym stałego wzrostu w świętości. Właśnie świętość stanowi priorytet w każdej epoce, a zatem i w naszych czasach. Świętych potrzebuje Kościół i Świat, a my jesteśmy bardziej Święci w takim stopniu, w jakim pozwalamy, by Duch Święty kształtował nas na podobieństwo Chrystusa. Oto sekret owego odradzającego doświadczenia "wylania Ducha Świętego", doświadczenia charakterystycznego, które wyróżnia drogę wzrostu, jaką się proponuje członkom waszych grup i wspólnot. Życzę z całego serca, by Odnowa w Duchu Świętym była w Kościele prawdziwym "centrum treningowym" modlitwy i ascezy, cnoty i świętości. W szczególny sposób nie przestajcie miłować i zachęcać innych do umiłowania uwielbienia, tej formy modlitwy, która w sposób najbardziej bezpośredni uznaje, że Bóg jest Bogiem i wysławia Go dla Niego samego, oddaje Mu chwałę, dlatego, że jest zanim jeszcze zacznie Go wielbić za to, co czyni (por. KKK, 2639). W naszych czasach spragnionych nadziei, służcie poznawaniu i umiłowaniu Ducha Świętego. W ten sposób pomożecie w ukształtowaniu się owej "kultury Pięćdziesiątnicy", która jest jedynie zdolna uczynić płodną cywilizację miłości i zgodnego współistnienia między narodami. Nie przestajcie przyzywać niezmordowanie i z żarliwym naleganiem: "Przyjdź, Duchu Święty! Przyjdź! Przyjdź!" (...)

(tł. Ks. Józef Maciąg)