Charyzmat
Charyzmat to dar łaski uzdalniający ludzi do pełnienia roli i posługi, jakie mają oni spełniać w Kościele. I w tym rozumieniu nasza wspólnota została obdarzona charyzmatem, który związany jest z przypowieścią o miłosiernym Samarytaninie.
Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko, że go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin będąc w podróży przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył wzruszył się głęboko, podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: "Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał". Któryż z tych trzech okazał się według twego zdania bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców? On odpowiedział: "Ten, który mu okazał miłosierdzie". Jezus mu rzekł: "Idź i ty czyń podobnie".
Zauważyć człowieka. Dostrzec jego problem. Niesentymentalnie wzruszyć się jego cierpieniem. Indywidualnie się nad nim pochylić. Doprowadzić go do spotkania z Panem. Pozwolić, by Jezus swoją miłością dotknął jego zranień, lęków, bolesnych wspomnień. Oddać człowieka Jezusowi, bo tylko On jest Tym, Który przychodzi, aby ubogim nieść dobrą nowinę, więźniom głosić wolność, a niewidomym przejrzenie; aby uciśnionych odsyłać wolnymi, aby obwoływać rok łaski od Pana.
Nasza wspólnota została więc dana Kościołowi, Polsce, Lublinowi, parafii abyśmy pochylali się nad osobami w potrzebie i przyprowadzali je do Jezusa, który jest uzdrowieniem duszy i ciała. I właśnie w ten sposób staramy się służyć członkom wspólnoty i poza nią.